Ga naar inhoud
Brecht Dhuyvetters

Draft — nog niet gepubliceerd

Trouwverhalen

Sofie & Bram — de regen die nooit ophield op Domein Saint-Hubert

Sofie & Bram · 2024 · Domein Saint-Hubert, Ronse · gepubliceerd 10 november 2026

Vier uur in de namiddag. Het giet dan al zeven uur aan één stuk, en Sofie staat in de deuropening van Domein Saint-Hubert met een doorzichtige paraplu in de ene hand en haar opgetrokken jurk in de andere. Ze kijkt naar de regen, dan naar mij. “We gaan, hé?” We gaan.

Locatie: Domein Saint-Hubert, Ronse (Vlaamse Ardennen)

Sofie en Bram trouwden in juni 2024 op Domein Saint-Hubert, een art-decodomein in de heuvels boven Ronse. Het plan: ceremonie op het gazon, aperitief op het terras, avondzon over de Vlaamse Ardennen. De realiteit: regen vanaf het ontbijt, regen tijdens het dessert, regen toen de laatste taxi’s voorreden. Geen bui die overtrekt — een dag die gewoon niet anders kon dan nat.

Ik vertel koppels vaak dat het mooiste licht ná de bui komt. Soms komt de bui niet over. Dan moet het plan goed zijn.

Het regenplan stond al op papier

Op de planning-call in de week vooraf stond de voorspelling al onverbiddelijk op donker. Dus overliepen we het regenplan, plek voor plek: de ceremonie kon naar het grote salon met de hoge ramen, het aperitief naar de overdekte galerij, en de dansvloer lag sowieso binnen. Eén aankooptip gaf ik nog mee: doorzichtige paraplu’s. Een zwarte paraplu is een schaduwput op een foto; een doorzichtige laat het licht door en houdt jullie gezichten zichtbaar. Sofie bestelde er diezelfde avond twintig.

Een ceremonie achter hoge ramen

Om twee uur zit het salon vol en stroomt het water in lange banen langs de ramen. Hier is het eerlijke geheim van zo’n dag: een dichtbewolkte hemel is één grote softbox. Het licht dat die namiddag door de hoge ramen viel, was zachter dan eender welke junizon — geen toegeknepen ogen, geen harde schaduwen, gewoon twee mensen die perfect belicht ja zeggen.

De foto van vier uur

En dan dat moment in de deuropening. We hadden een kwartier afgesproken; het werden er vijfentwintig, omdat Sofie en Bram zelf niet wilden stoppen. Bram hield de paraplu, ik zette een flits laag in het gras achter hen, en elke druppel veranderde in een spat licht rond die twee. Op de foto die hun favoriet werd, staan ze onder één doorzichtige paraplu te gieren omdat er net een straaltje water van de rand in Brams kraag liep.

Sofie zei het achteraf zo: “Iedereen zei: wat een pech met dat weer. Tot ze de foto’s zagen.”

Diezelfde foto stond een maand later op hun bedankingskaartjes.

Niemand ging naar buiten — dus iedereen danste

Een avondfeest verliest anders altijd volk aan het terras: rokers, frissewandelaars, gasten die “even gaan kijken”. Die avond was buiten geen optie, en dat deed iets onverwachts: iedereen bleef. De dansvloer had om tien uur de bezetting die je normaal pas na middernacht ziet, en tegen middernacht stonden de hakken in rijen langs de kant. Het terras hebben we die dag welgeteld nul keer gebruikt.

Dit was een Story-dag: twaalf uur, van de voorbereidingen op het domein tot de beslagen ramen van de dansvloer. Alle pakketten staan met prijzen op de huwelijkspagina — en het regenplan maken we sowieso samen, op de planning-call in de week vooraf.

Schrik van regen op jullie trouwdag?

Begrijpelijk, en bijna altijd onterecht. Met een goed plan B en de juiste paraplu’s wordt een natte dag geen mindere dag — alleen een andere. Stuur me jullie datum, dan laat ik meteen weten of ik nog vrij ben. Bij regen of zon.

Meer trouwverhalen

Jullie verhaal, volgend jaar hier?

Stuur me jullie datum, dan laat ik meteen weten of ik nog vrij ben.