Marie & Pieter-Jan — tweehonderd gasten en twee fotografen op Kasteel van Leeuwergem

Om 10u52 trekt Maries mama het laatste haakje van de trouwjurk dicht — met handen die nét iets minder vast zijn dan ze wil doen uitschijnen. Om 10u52, exact hetzelfde tijdstip volgens de metadata, herknoopt Pieter-Jans broer veertien kilometer verderop voor de derde keer dezelfde das. De eerste foto is van mij. De tweede is van Lore, de collega-fotografe die er die dag het tweede paar ogen bij was. Tegen de middag komen de twee verhaallijnen samen op Kasteel van Leeuwergem.

Locatie: Kasteel van Leeuwergem, Zottegem

Marie en Pieter-Jan trouwden in juni 2025 op Kasteel van Leeuwergem in Zottegem, met ruim tweehonderd gasten. Bij zo’n dag, met twee klaarmaakadressen en één tijdlijn, moet één fotograaf kiezen: de ochtend van de bruid óf die van de bruidegom. Zij wilden allebei. Voor zulke dagen werk ik samen met een ervaren collega uit mijn vast netwerk van fotografen — vaste prijs, vooraf afgesproken, geen verrassingen achteraf.

Twee fotografen, één verhaal

De verdeling lag op voorhand vast: ik bij Marie, Lore bij Pieter-Jan, en vanaf de aankomst op het domein kruisten onze routes de hele dag. Twee fotografen betekent niet dubbel zoveel van hetzelfde. Het betekent dat momenten die tegelijk gebeuren, allebei blijven bestaan.

Marie zei het achteraf het mooist: “Pas op de foto’s heb ik gezien hoe zenuwachtig Pieter-Jan die ochtend was. Dat had hij mij nooit toegegeven.”

Het ja-woord in het groentheater

Achter het kasteel ligt het groentheater: een openluchttheater uit de achttiende eeuw, met coulissen van metershoge hagen. Daar je ja-woord geven, op een podium dat al eeuwen gewoon dóórgroeit — dat hoeft geen uitleg, alleen iemand die op de juiste plek staat. Of twee, in dit geval.

Tijdens de ceremonie stond ik vooraan, bij de gezichten van Marie en Pieter-Jan. Lore stond helemaal achteraan, tussen de gasten. Dezelfde kus bestaat daardoor twee keer: één keer van dichtbij, en één keer over tweehonderd hoofden heen, met al dat groen errond. En het moment waarop Maries mama haar hand voor haar mond slaat, heb ik niet zien gebeuren — het staat wél op de foto’s. Daarvoor doe je het.

Ruim tweehonderd mensen op één foto

Een groepsfoto met tweehonderd man lukt niet met “iedereen een beetje dichter”. Vanop een trapladder zie je vijf rijen gezichten en daarachter alleen kruinen. Dus ging de drone de lucht in: alle gasten in een brede boog op het gazon, Marie en Pieter-Jan in het midden, de camera recht erboven. Drie minuten regie, zeven beelden, iedereen staat erop — en het aperitief kon gewoon verder. Dronebeelden zitten standaard in mijn pakketten als locatie en weer het toelaten, en boven een kasteeldomein wil je niet anders.

”De laatste woorden doe ik in ‘t West-Vlaams”

Tussen hoofdgang en dessert neemt Maries papa de micro. Tien minuten keurig Algemeen Nederlands, en dan draait hij zijn blaadje om. “De laatste woorden doe ik in ‘t West-Vlaams, want anders zijn ze niet van mij.” De Oost-Vlaamse helft van de zaal verstond er maar de helft van: “Marie, m’n dochtere, ‘k zien zo fier up joe. En gie, Pieter-Jan: zorgt goed veur eur.” Iedereen verstond het toch. Zelf ben ik opgegroeid in Kortrijk; ik stond achter mijn camera stilletjes mee te knikken.

Dit was een Full story-dag met tweede fotograaf: van de haakjes om 10u52 tot ver voorbij de openingsdans, ruim veertien uur later. De dag nadien zat de eerste reeks beelden al in hun mailbox, met de twee foto’s van 10u52 broederlijk naast elkaar. Alle pakketten — en de optie tweede fotograaf — staan met prijzen op de huwelijkspagina.

Trouwen jullie met een grote groep?

Of één paar ogen volstaat dan wel of je beter een tweede fotograaf voorziet, hangt af van jullie dag — dat bekijken we samen, rustig en op voorhand. Stuur me jullie datum, dan laat ik meteen weten of ik nog vrij ben.