Groepsfoto's zonder gedoe: klaar in 20 minuten

Je kent het van trouwfeesten waar je zelf gast was: drie kwartier rechtstaan in de volle zon, terwijl iemand voor de derde keer nonkel Marc gaat zoeken — die “heel even” naar de bar was. Tegen groep zeven lacht niemand nog echt, en de cava op de receptietafels wordt warm.

Het kan anders. Op de meeste van mijn huwelijken zijn de groepsfoto’s volledig afgewerkt in twintig minuten, met gelach erbij in plaats van gezucht. Het recept heeft drie ingrediënten: een lijstje, een roeper en het juiste moment.

Waarom groepsfoto’s vaak ontsporen

Bijna altijd door dezelfde drie dingen. Er is geen lijst, dus wordt er ter plaatse geïmproviseerd (“moeten de buren er eigenlijk ook bij?”). Er is niemand verantwoordelijk, dus gaat de fotograaf — die de gezichten niet kent — zelf op zoek naar mensen. En het gebeurt op het verkeerde moment, wanneer iedereen al uitgewaaierd is over de receptie. Drie kleine beslissingen vooraf lossen alle drie op.

Stap 1: maak vooraf een lijstje — maximum 8 à 10 groepen

Schrijf samen op welke combinaties jullie echt willen. Een opbouw die zelden fout zit:

1. Alle gasten samen (mooi van bovenaf — dronebeelden zitten in elk pakket, als locatie en weer het toelaten)
2. Jullie met de ouders
3. Jullie met ouders, broers en zussen
4. Jullie met de grootouders
5. De familie langs de ene kant
6. De familie langs de andere kant
7. Jullie met de getuigen
8. De vriendengroep

Wil je er nog een paar bij — collega’s, de sportclub, studievrienden? Kies er één, geen vijf. De vuistregel: schrap tot je aan tien zit. Elke extra groep betaal je in minuten en in geduld van je gasten. En de combinaties die sneuvelen? Die ontstaan ‘s avonds vanzelf: jij en je tante samen aan het lachen aan de bar is sowieso een betere foto dan je tante in rij drie van groep negen.

Schrijf er trouwens de namen bij, niet alleen “familie kant A” — zo hoeft niemand ter plaatse te puzzelen wie er precies bijhoort.

Kindjes in de groep? Die gaan eerst

Zitten er kleine kinderen in de combinaties, zet die groepen dan helemaal vooraan, meteen na de foto met alle gasten. Kleine kinderen houden zoiets maar een paar minuten vol, en dat is volkomen normaal. Hetzelfde geldt voor de grootouders: zij staan liever geen twintig minuten recht te wachten, dus ook hun groepen komen vroeg in het lijstje. Zo staat iedereen er fris op, en kunnen oma en opa daarna rustig gaan zitten met een glas.

Stap 2: duid een roeper aan

De roeper is mijn favoriete jobtitel op een trouwdag. Het is iemand die beide families kent én een stem heeft die boven een receptie uitkomt — meestal een getuige. De taakverdeling is simpel: ik geef de roeper het lijstje, en de roeper zet de volgende groep klaar terwijl ik de vorige fotografeer. Ik ken de gezichten niet; de roeper wel. Dat verschil is precies het verschil tussen twintig minuten en drie kwartier.

Geef die persoon het lijstje al een paar dagen vooraf, op papier of in een whatsappke. Dan kan hij of zij op de dag zelf meteen vertrekken.

Stap 3: plan ze direct na de ceremonie

Het ideale moment bestaat, en het is vlak na de felicitaties: iedereen is er nog, iedereen staat al recht, niemand heeft al drie glazen cava op en de grootouders zijn nog fris. Eens de receptie goed bezig is, wordt elke groep een zoektocht. In de tijdlijn van jullie trouwdag reserveer ik er daarom standaard twintig minuten voor, tussen de felicitaties en de start van de receptie.

Waarom 20 minuten genoeg is

De rekensom is simpel: tien groepen keer twee minuten is twintig minuten. En twee minuten per groep is comfortabel, op drie voorwaarden:

• De plek staat vooraf vast. Terwijl jullie felicitaties in ontvangst nemen, kies ik de plek op licht en achtergrond. Niemand hoeft halverwege te verhuizen.
• De roeper werkt vooruit. Groep zes staat klaar terwijl groep vijf voor de lens staat.
• Van groot naar klein. De grootste groep eerst — dan staat iedereen er nog — en de vrienden als laatste, want die lopen toch niet weg.

Mijn snelste sessie ooit: negen groepen in veertien minuten, inclusief een opa die eerst zijn hoed wou gaan halen. Het kan dus echt.

En misschien wel het belangrijkste: na die twintig minuten ben ik weer onzichtbaar. De rest van de dag werk ik documentair, tussen jullie gasten, zonder nog iemand op te stellen. Waarom ik daarna graag tot diep in de nacht blijf, lees je in het avondfeest fotograferen.

Hoe die twintig minuten in een volledige dagplanning passen, zie je in de perfecte tijdlijn voor jullie trouwdag — en wat er allemaal in een reportage zit, staat op de huwelijkspagina.

Jullie lijstje al in gedachten? Stuur me gerust jullie datum, dan laat ik meteen weten of ik nog vrij ben.